Tiger Research: Trzy strategie instytucji finansowych w obliczu fali tokenizacji

Rynek tokenizacji aktywów w świecie rzeczywistym osiągnął wartość od 25 do 36 miliardów dolarów! Pełna strategia dla instytucji finansowych, które chcą zdobyć przewagę na rynku.

Autor: Tiger Research

Tłumaczenie: AididiaoJP, Foresight News

Najnowszy raport opublikowany przez Tiger Research wskazuje, że rynek tokenizacji aktywów w świecie rzeczywistym szybko rośnie, ale wiele jurysdykcji wciąż nie ma odpowiednich ram regulacyjnych. Lokalne instytucje finansowe muszą podjąć strategiczne decyzje między czekaniem na krajowe ustawodawstwo, korzystaniem z ograniczonych eksperymentów w ramach regulacyjnych piaskownic a wczesnym wejściem na dojrzałe rynki zagraniczne.

Przed formalnym wejściem instytucje muszą starannie przygotować się w sześciu kluczowych obszarach, w tym wyborze jurysdykcji, uzyskaniu licencji, definiowaniu aktywów, zakresie docelowych inwestorów oraz projektowaniu mechanizmów rozliczeniowych i organizacji operacyjnej. Głównym celem jest jak najszybsze zdobycie rzeczywistego doświadczenia operacyjnego poprzez wybór najbardziej odpowiedniej ścieżki. Istnieją dwie główne ścieżki: bezpośrednie wejście do jurysdykcji z dojrzałym regulowaniem lub przyjęcie technologicznej ścieżki platformy natywnej na blockchainie.

Czekać, eksperymentować czy wyjść na rynki zagraniczne?

Do połowy 2026 roku rynek tokenizacji aktywów w świecie rzeczywistym osiągnie wartość około 25 do 36 miliardów dolarów. Rynek ten osiągnął znaczące poprawy efektywności dzięki tokenizacji — w tym automatyzacji płatności odsetek i wykupu, skróceniu cyklu rozliczeniowego oraz rozszerzeniu bazy klientów — co przyciągnęło uwagę wielu inwestorów instytucjonalnych.

Jednak instytucje finansowe wciąż napotykają rzeczywiste przeszkody związane z lukami regulacyjnymi. Chociaż obecnie nie ma wyraźnych zakazów dotyczących tokenizacji, aby rozliczenia na rozproszonym rejestrze miały moc prawną, odpowiednie ramy prawne wciąż są niedoskonałe, a prawa inwestorów nie są wystarczająco chronione. W tym kontekście instytucje finansowe przyjmują zazwyczaj trzy strategie:

• Czekanie na krajowe ustawodawstwo: ta metoda sprzyja zarządzaniu ryzykiem, ale może prowadzić do utraty szansy na zdobycie wczesnego udziału w rynku.
• Korzystanie z regulacyjnych piaskownic: pozwala na przeprowadzanie eksperymentów w ograniczonym zakresie, ale zazwyczaj ogranicza się do małych scenariuszy, takich jak inwestycje w ułamkowe aktywa, co utrudnia rozszerzenie na standardowe emisje papierów wartościowych.
• Wczesne wejście na rynki zagraniczne: emisja obligacji cyfrowych w jurysdykcjach z dojrzałym regulowaniem, gromadzenie wyników i historii działalności za granicą, co pozwala na budowanie przewagi konkurencyjnej.

Ponieważ działalność związana z aktywami w świecie rzeczywistym jest zasadniczo działalnością globalną, instytucje finansowe muszą zdobywać zdolności operacyjne w różnych środowiskach regulacyjnych. W przypadku jurysdykcji, w których regulacje są jeszcze niedoskonałe, instytucje mają jeszcze większy powód, aby wcześniej zdobywać doświadczenie praktyczne na rynkach zagranicznych, aby wyprzedzić konkurencję.

Tokenizacja nie jest magią

Międzynarodowa działalność związana z aktywami w świecie rzeczywistym nie jest wynikiem izolowanych decyzji, lecz serią powiązanych wyborów. Tokenizacja nie jest magią, jest to proces przenoszenia istniejących instrumentów finansowych na nową infrastrukturę, który wymaga większej precyzji niż tradycyjne emisje.

Instytucje powinny uczciwie ocenić swoje przygotowanie w sześciu kluczowych obszarach przed podjęciem decyzji o wejściu:

• Ustanowienie bazy offshore: określenie, jak wykorzystać kluczowe jurysdykcje, takie jak Hongkong, Singapur czy Stany Zjednoczone, czy to poprzez istniejące podmioty, zakładanie nowych podmiotów, czy współpracę z lokalnymi firmami. Nowe podmioty dają większą kontrolę, ale wymagają znacznych zasobów; współpraca może umożliwić szybsze wejście, ale ogranicza stopień internalizacji kluczowych zdolności.
• Uzyskanie licencji: spełnienie wymagań licencyjnych w docelowej jurysdykcji sprzedaży. Można wybrać bezpośrednie ubieganie się (czasochłonne i kosztowne) lub skorzystać z istniejącej licencji platformy (szybsze, ale wymaga dostosowania struktury emisji do specyfikacji platformy).
• Definicja aktywów: wybór rodzaju aktywów do tokenizacji decyduje o wysokości progu wejścia. Standardowe papiery wartościowe, takie jak obligacje, mają dojrzałą strukturę i są stosunkowo łatwe do wdrożenia; natomiast aktywa niestandardowe, takie jak nieruchomości czy należności handlowe, wymagają więcej czasu na przegląd prawny i projektowanie struktury.
• Zakres docelowych inwestorów: zazwyczaj strategia obejmuje wszystkie jurysdykcje poza USA. Sprzedaż inwestorom spoza USA może korzystać z zwolnienia Regulation S; jeśli obejmuje inwestorów amerykańskich, należy dodatkowo spełnić wymagania Regulation D, co zwiększa złożoność struktury. Ponadto wiele emisji tokenów papierów wartościowych (STO) i platform aktywów w świecie rzeczywistym jest ograniczonych do kwalifikowanych lub instytucjonalnych inwestorów, dlatego strategia sprzedaży musi być jednocześnie określona z zakresem inwestorów.
• Waluta rozliczeniowa i proces płatności: określenie, czy akceptować walutę lokalną, dolary, stablecoiny czy hurtowe cyfrowe waluty banków centralnych. To nie tylko kwestia wyboru waluty, ale także wpływa na dostępność dla inwestorów, strukturę depozytową i ostateczne przychody. Na przykład akceptacja stablecoinów wprowadza wymagania dotyczące wymiany i potencjalne dodatkowe koszty.
• Inne wymagania operacyjne: w zależności od struktury, należy również rozważyć wybór blockchaina, depozyt, operacje na blockchainie oraz zarządzanie po emisji. Szczególnie ważne jest, aby określić, kto kontroluje płatności odsetek i wykupu, zarządzanie rejestracją oraz zdolność do przymusowego przeniesienia lub zablokowania tokenów w przypadku wystąpienia zdarzeń, co jest podobne do wymagań operacyjnych tradycyjnych instrumentów finansowych.

Nawet po zakończeniu projektowania struktury praca się nie kończy — papiery wartościowe muszą być skutecznie sprzedane i znaleźć inwestorów.

Wybór miejsca działalności

Wybór jurysdykcji to decyzja strategiczna, która wymaga jednoczesnego uwzględnienia zgodności regulacyjnej i efektywności operacyjnej.

Dla instytucji, które już mają obecność offshore, najskuteczniejszym punktem wyjścia jest ocena istniejącej jurysdykcji. Jeśli głównym celem strategii tokenizacji offshore jest jak najszybsze zdobycie doświadczenia praktycznego, to założenie nowej bazy w jurysdykcji wiąże się z wysokimi barierami czasowymi i finansowymi.

• Hongkong: Wysoka jakość regulacji i wykonalności. Tokeny papierów wartościowych są regulowane w ramach istniejącego prawa o papierach wartościowych i kontraktach terminowych, a w kwietniu 2026 roku Komisja Papierów Wartościowych zezwoliła na handel wtórny na licencjonowanych giełdach aktywów wirtualnych, co zamknęło cykl emisji i dystrybucji. Infrastruktura, taka jak HSBC Orion, jest już w użyciu, a wsparcie polityczne jest silne, w tym dotacje od banku centralnego na koszty emisji. Należy jednak zauważyć, że jeśli w 2026 roku wprowadzone zostaną nowe przepisy dotyczące licencji dla wirtualnych giełd i depozytariuszy, kwestie zgodności z przepisami przejściowymi mogą budzić obawy.
• Singapur: Precyzyjny framework, jasna regulacja. Singapur ściśle przestrzega zasady „te same działania, te same ryzyka, ta sama regulacja”, a w grudniu 2025 roku bank centralny zaktualizował wytyczne dotyczące tokenizacji, oferując jaśniejsze wskazówki. Struktura spółek o zmiennym kapitale (VCC) ułatwia izolację aktywów, co jest korzystne dla budowy funduszy. Jednak nawet w przypadku działalności skierowanej do klientów offshore, wymagania licencyjne są dość rygorystyczne, co podnosi próg wejścia.
• Stany Zjednoczone: Jasna regulacja, efektywne ścieżki rynkowe. W 2026 roku Komisja Papierów Wartościowych i Komisja ds. Handlu Towarowego wyjaśniły ramy klasyfikacji aktywów. Bezpośrednie uzyskanie licencji jako emitent wiąże się z wysokimi kosztami, ale operując za pośrednictwem zintegrowanej platformy, takiej jak Securitize, można efektywnie wykorzystać zwolnienia Regulation D (dla kwalifikowanych inwestorów w USA) i Regulation S (dla inwestorów offshore). Fundusz BUIDL BlackRock jest typowym przykładem tej ścieżki.

Każda jurysdykcja ma dojrzałe platformy, które mogą przyspieszyć lokalne wejście. Te licencjonowane operatory oferują koordynację regulacyjną, sieć inwestorów w ramach platformy oraz infrastrukturę operacyjną na całym cyklu życia, od emisji po rozliczenie. Ocena konkretnej jurysdykcji przed wejściem, spotkanie z lokalnymi wiodącymi platformami w celu przetestowania wykonalności biznesowej, jest bardziej efektywne niż czytanie dużej ilości dokumentów regulacyjnych.

Obchodzenie ograniczeń jurysdykcyjnych za pomocą natywnej ścieżki blockchain

W poprzedniej części omówiono bezpośrednie podejście do ustanowienia obecności prawnej i podmiotowej w określonej jurysdykcji oraz uzyskania niezbędnych licencji. W tej części przedstawiamy fundamentalnie różne podejście: natywna ścieżka blockchain, która od samego początku projektuje emisję i dystrybucję w oparciu o środowisko blockchain.

To podejście nie wymaga dużych inwestycji czasu i pieniędzy w budowę bazy podmiotowej, lecz korzysta z istniejącej struktury platformy blockchain z wbudowaną zgodnością regulacyjną, co obniża bariery wejścia na rynek. Ścieżka jurysdykcyjna pyta „gdzie będziemy działać”, natywna ścieżka blockchain pyta „jak zbudujemy transakcje”.

Typowe przykłady obejmują:

• Ondo Global: Tokenizacja amerykańskich papierów wartościowych poprzez zarejestrowany w Brytyjskich Wyspach Dziewiczych specjalny celowy podmiot (SPV), korzystając z zwolnienia Regulation S, aby zredukować tarcia związane z amerykańską regulacją papierów wartościowych. Jednocześnie prowadzi własny rynek wtórny Ondo Global Markets, bezpośrednio obsługując transakcje wydanych tokenów.
• Plume Nest: Bermudzka spółka zależna Plume, KDAB, posiada licencję Class M DABA od Bermudzkiego Urzędu Zarządzania Walutą, prowadząc regulowany natywny portfel na blockchainie. Platforma Plume Nest jest dostępna tylko dla inwestorów, którzy przeszli weryfikację KYB i KYC, a zarejestrowany przez SEC agent transferowy spółki powiązanej zapewnia dodatkową warstwę zabezpieczeń dla zarządzania własnością i dystrybucji. Dzięki zdecentralizowanej konstrukcji platformy, tokenizacja poza licencjonowaną strukturą jest również możliwa, ale ta ścieżka jest mniej odpowiednia dla regulowanych instytucji finansowych.

Strategia natywna na blockchainie jest zasadniczo podobna do tokenizacji w jurysdykcji, ale różni się sposobem wykonania. Główne zalety to szybkość wejścia i szeroki zasięg: instytucje mogą szybciej wchodzić na rynek, nie wiążąc się z określoną bazą, korzystając z już zweryfikowanej infrastruktury. Inną zaletą jest to, że w przeciwieństwie do zamkniętych ekosystemów platform jurysdykcyjnych, które mogą ograniczać płynność rynku wtórnego, natywne platformy blockchainowe, zbudowane wokół skalowalności, mogą naturalnie łączyć się z pulami płynności DeFi.

Jednak złożoność projektowania struktury jest ryzykiem, które należy zrównoważyć. Otwartość tych platform pozwala na szerszy zakres typów produktów, ale w kluczowych decyzjach strukturalnych (takich jak projekt emisji) brakuje już istniejących wskazówek regulacyjnych, które są dostępne w przypadku ścieżek jurysdykcyjnych. Ponieważ różne platformy stosują różne struktury, mogą również stwarzać obciążenia operacyjne dla tradycyjnych instytucji finansowych, co warto ocenić, czy w docelowym regionie istnieją lokalne punkty kontaktowe dla danej platformy.

Nie czekaj na regulacje, rynek nie będzie czekał

Duże instytucje finansowe w Stanach Zjednoczonych już prowadzą rynek, budując własne platformy lub zdobywając bezpośrednie doświadczenie w sieciach takich jak Canton, Solana i Ethereum.

Dla instytucji finansowych w jurysdykcjach, w których regulacje są jeszcze niedoskonałe, prowadzenie działalności związanej z aktywami w świecie rzeczywistym offshore wymaga przemyślenia całego lokalnego łańcucha wartości, od ustanowienia bazy po dystrybucję. Okres przygotowawczy zazwyczaj trwa od sześciu miesięcy do roku lub dłużej. Raport ilustruje proces tokenizacji krótkoterminowych obligacji inwestycyjnych dla inwestorów offshore przez średniej wielkości firmę brokerską „Firma A” (mającą już podmiot w Hongkongu):

• Krok 1: Ocena stanu istniejącej bazy i licencji. Wykorzystanie istniejącej spółki w Hongkongu, aby uniknąć czasu i kosztów związanych z zakładaniem nowego podmiotu. Prawnik przegląda obecny zakres uprawnień i w razie potrzeby konsultuje się z organami regulacyjnymi (takimi jak Komisja Papierów Wartościowych w Hongkongu), aby potwierdzić, czy konieczne jest zmienienie warunków licencji lub dodatkowe zgłoszenia.
• Krok 2: Wybór platformy i infrastruktury. Aby skrócić czas potrzebny na bezpośrednie ubieganie się o licencję, warto rozważyć działanie za pośrednictwem dojrzałej platformy, takiej jak DigiFT. Due diligence obejmuje ważność licencji platformy, zakres wspieranych aktywów, partnerów depozytowych i ograniczenia dla inwestorów. Na etapie umowy przeprowadza się przegląd prawny, aby dostosować projekt struktury emisji do specyfikacji platformy, podziału odpowiedzialności i prawa jurysdykcji.
• Krok 3: Zgodność regulacyjna i projekt produktu. Ostateczne określenie struktury produktu obligacji do tokenizacji, w tym aktywów bazowych, praw inwestorów i prawa jurysdykcji. Standardową praktyką jest kierowanie się do inwestorów offshore poza USA, korzystając z zwolnienia Regulation S. Należy uzyskać porady prawne dotyczące zgodności z lokalnym prawem papierów wartościowych w każdej docelowej jurysdykcji oraz zweryfikować, czy wyłączenie lokalnych mieszkańców jest uzasadnione w świetle prawa papierów wartościowych, a następnie przejść do przygotowania i zatwierdzenia dokumentów ofertowych.
• Krok 4: Projektowanie struktury depozytowej i operacji na blockchainie. Ustanowienie podwójnego systemu depozytowego: globalny bank depozytowy odpowiada za aktywa fizyczne, a profesjonalna infrastruktura za tokeny na blockchainie. Uzyskanie porad prawnych od zewnętrznych prawników. Równocześnie ustalenie szczegółów operacyjnych, w tym harmonogramu płatności odsetek, waluty rozliczeniowej (dolar lub stablecoin) i mechanizmu wykupu.
• Krok 5: Emisja, wykonanie i weryfikacja. Wykonanie rzeczywistej emisji i sprzedaży zgodnie z ostateczną strukturą oraz potwierdzenie, że procedury operacyjne, takie jak płatności odsetek i wykup, działają zgodnie z projektem. Projekt struktury to tylko początek, działalność kończy się dopiero po pozyskaniu inwestorów i zakończeniu sprzedaży.

Ta strategia tokenizacji offshore nie ogranicza się tylko do bezpośrednich ścieżek zakupu bazy w określonej jurysdykcji. Elastyczne podejścia, takie jak natywna ścieżka blockchain, które omijają granice jurysdykcyjne, sprawiają, że wybór możliwych ścieżek jest w rzeczywistości otwarty.

W każdej ścieżce przegląd prawny jest największą barierą czasową i kosztową. Jednak czekanie na pełne ramy regulacyjne nie jest jedyną odpowiedzią. Szybkie planowanie wykonalnych ścieżek i zdobywanie doświadczenia poprzez wykonanie jest ważniejsze niż cokolwiek innego, ponieważ istota działalności związanej z tokenizacją nie polega na projektowaniu technologicznym, lecz na zakończeniu pełnego procesu sprzedaży.

Nikt nie może przewidzieć, kiedy regulacje ostatecznie wejdą w życie, a rynek nie będzie czekał. Teraz jest czas na działanie.